Kwiat
Gdybym mógł, poprzez płacz, pokazać żal,
Wypłakałbym morze łez.
Gdybym mógł, poprzez ogień, ukazać gorycz w mych ustach,
Spaliłbym potężny las.
Gdybym mógł, poprzez ból, ujawnić co czuję wewnątrz,
Serce by mi pękło.

Bez tego kwiatu, stojącego w niedostępnej oddali,
Na górze, na którą nikt nie wszedł,
Wśród drzew mądrych i krzewów wiecznych,
Jestem nikim.

Bez tego kwiatu, którego zapach
Unosi się jak fala, jak promienie słońca
Nad ziemią, nade mną,
Jestem niczym.

Bez tego kwiatu, którego piękno rozświetla ciemności,
Którego piękna nie oddadzą żadne drogocenne kamienie,
Który stanowi szczęście,
Nic nie znaczę.

Bez niego, powoli topię się odmętach własnych łez
I palę w płomieniach goryczy ust,
I cierpię bez końca wewnątrz,
Bo serce umiera.

Maj 2007

Czytany: 1127 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ