Pyka_Krzysztof - Ostrza .: Wierszoteka Ibki :.

Ostrza
Tak jak ostrza gromu kroją nieba tło,
tak te czarne ostrza, kroją duszę mą;
w mroku zgniła ciemność, stapia smutek w śmierć.

Tak jak ostrza bólu, kroją ciało w krwi,
tak szkarłatne ostrza szarpią serce me;
w otchłań – bez nadziei obracają życia nić.

Tak jak ostrza mrozu, kują oddech w lód,
tak żałości, ostrze ścięło życia sens;
utraconej dumy, czas nie leczy ran.

Tak jak ostrze wichru, smaga nagą pierś,
tak tęsknoty ostrze, zdziera łuskę snów;
za straconą ścieżką, zagubiony wyj!

Nad przepaści grań, ostatecznej próby skok.
Nad otchłanią stali, pod nawisem łez.
Przez cierpienie i bezsenny mrok ...

Utracony honor, nie pobity duch,
w dal odchodzi ciepło, płatki krwistych róż,
z piersi dech, ostatni spazm, łąka bzu.

Czytany: 804 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ