Niewola
Pozostajesz w szatach własnej winy,
Niczym z kajdanami na stopach,
W niewoli odwróconej aureoli.

Odczuwam
Silny dyskomfort twojego położenia,
Lecz ty sam dokładniej go czujesz.

Twój wewnętrzny ból
Oraz głód cierpiącego serca
Pragną się wyzwolić

Nie potrafisz już dostrzec
Pełni własnych uczuć
Przeznaczonych równocześnie dla mnie,
Jak i dla ciebie

I jeśli nawet nasz świat zostanie zepchnięty,
Kiedy wszelkie mury obrócą się w pył
Mimo iż nie zasługujemy na to
To nasze wszelkie próby okażą się wartościowe.

Daj mi swoją niewolę
Swoje zdeformowane tragedią wargi
Skocz w moje ramiona












                                                       Oskar Rakowski

Czytany: 1100 razy


=>

Najnowsze















Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ