Zefirka - Trzy_piętra .: Wierszoteka Ibki :.

Trzy piętra
Żyje bo życie kazało mi żyć,
Umieram bo śmierć po mnie przyszła.
Życie wciąż toczy się, lecz beze mnie,
Okrutny krąg losu.
Teraz jestem kilka stóp pod ziemią,
Już nie wyrwę się
Z tego ciasnego pomieszczenia.
Tak trwam do nieskończoności,
Aż robale zeżrą mi wszystkie kości.
Teraz już zniknąłem, jestem już w niebie.
Czekam tylko na aureolę i skrzydła
Wielkości małego dziecka.
Albo nie, nie, jestem już w piekle.
Czekam na swoje widły czerwone.
Teraz to już koniec, nie ma już nic,
Do czyśćca pozostało mi teraz iść.

Czytany: 888 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ