Tarkowska_Aleksandra - Fado .: Wierszoteka Ibki :.

Fado

Na scenie najwyżej tylko czarny szal
I portugalska gitara
Z dwunastoma strunami
Niskim pełnym smutku głosem
Śpiewają swą pieśń
O miłości i śmierci

Niektórzy słyszą w niej płacz kobiet
Wypatrujących z tęsknotą
Nad brzegiem Tagu
Choć skrawka białych żagli
Inni na pewno rozpacz po utracie
Największej miłości

A trzynasta struna to przeznaczenie
Kobieta w czarnym szalu
Podnosi głowę i przymyka oczy
Nic się już nie odmieni
I nic innego stać się nie może
Bo fado to znaczy los



Czytany: 1238 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ