Zagubiona
Chciałabym zrozumieć świat
I otaczających mnie ludzi
Chciałabym poczuć
Jak ktoś czuje rozumie kocha
Współczuje

Chciałabym znowu liczyć kwiaty na łące
I znowu mówić jak one pachnące
Chciałabym przestać płakać
Wytrzeć nos
I uśmiechnąć się do smutnego przechodnia
Żyć w szczęściu
Żyć w słońcu w harmonii i wdzięku
Wiedzieć że ktoś na łzy me patrzeć nie może!
Człowiek się zmienia
Duch jego niknie
W świetle dzisiejszego słońca i księżyca
Z opuszczoną głową
Zaciskam łańcuchy swych myśli
(Rzucam się w przepaść odrzuconego cienia nadziei)

Czytany: 2089 razy

R E K L A M A

=>