Trofeum
Czując smak moich skrytych myśli
Tych w purpurze i khaki zobrazowanych
Wizje wyobraźni wstawiam w puste ramy
Wypełniając przestrzeń drżeniem serca

Bezimienna pustka stuka coraz mocniej
Nuta po nucie rozrywa mnie od środka
Na palecie duszy bledną kolory
Codziennie próbuję wymyśleć nowe

Kłaniając się przed każdym ołtarzem
Służalczy wzrok w przestrzeń emituje
Moja swiadomość płonie w ogniu konfesji
A z popiuło wyciągam stare fotografie

Zbywając nasze myśli wszelkimi słowami
Uwolnij się od formy i zachłyśnij fantazją
Pozbieraj zgubione pióra feniksa
Przykryj nimi dom wszystkich moich wierszy

Czytany: 1155 razy


=>

Najnowsze















Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ