XII
XII
Nędzne ma muza owoce przynosi,
Chociaż ją naglę siłami wszystkimi;
Błahymi słowy wielką miłość głosi.
Drobne są, marne, pomiędzy innymi.
A przecież wiatru krzyczałem wyznania,
Ścichał moimi obarczon słowami,
Woda zamilkła, kiedym pisał na niej,
Ogień przygasał, ptak zmilkł za drzewami.
Nie znałem dotąd uczucia takiego;
Na lata moje nie baczy minione,
Choć doświadczenia pełne wszelakiego,
Wabi mnie prosto stąd na drugą stronę.
Daremnie wiersze tobie dedykuję;
Kto inny w twoim sercu dziś króluje.
Reocena

Czytany: 1443 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ