Wojciechowski_Sławomir - Wiatr_duszy_zmęczonej .: Wierszoteka Ibki :.

Wiatr duszy zmęczonej
Czułem się jak na gorących piaskach pustyni
Gdzie suchy wiatr targał myślami moimi
Chciałem się schować, uciec, zapomnieć
Lecz wiatr ten natrętnie upominał się o mnie

Postanowiłem ukryć się w lesie zielonym
Gdy nagle las ten stał się więzieniem zaciemnionym
Więzieniem w którym wiatr jeszcze mocniej wieje
Byłem zmęczony, straciłem nadzieję

Lecz nagle dusza moja się uspokoiła
Pewna rzecz piękna ją ukoiła
To był Twój uśmiech szczery, radosny
Poczułem się jakby świat cały rozbłysł

I wiatr już nie wieje, duszę mą zostawił
Tak szybko znikł jak szybko się pojawił
Jednym swym uśmiechem pokonałaś wiatr
Wiatr który niemal zniszczył cały mój świat

Czytany: 1352 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ