Bo to już jesień
Kluczem żurawi zamknięte drzwi lata -
jeszcze się klangor brzegiem nieba niesie
i cień pożegnań w gasnący dzień wplata,
bo to już jesień.

Emocje gasną w złocie i czerwieni,
a wiatr je z liśćmi roznosi po lesie,
woli Ananke niczym nie odmienisz,
bo to już jesień.

Mgłą niepamięci ranki się okryły,
zbielałą skronią rozsrebrzył się wrzesień,
pragnienia zbladły poczuciem bezsiły,
bo to już jesień.

Czytany: 343 razy

R E K L A M A

=>