Jesień
Grudniowe niebo sypnęło złota kaskadą,
W różowo-niebieskie kożuszki chmury strojne,
Podmuch goni liście i układa w girlandę,
Drzewa, choć nagie, pną się do nieba dostojnie.

Jesień roztacza nieśmiało swoje marzenia,
Pieśń życia kołysze, przytula; wiatr też śpiewa,
Krótki dzień milknie, w półmrok się zamienia,
Poświatą barw jesieni sączy się nadzieja.

W domowej ciszy, w równym rytmie zegar tyka,
Czas świata- mojego ziemskiego czasu pilnuje,
Zanim półmrok otoczy mnie zewsząd i wokół-
Niech jesień swoim urokiem los zaczaruje.

Czytany: 170 razy

R E K L A M A

=>