&quote;Wiatr tęsknoty&quote;
Wiatr tęsknoty
Pamięci Krzysztofa Kamila

Ten wiersz dedykuję babci Waci, Piotrkowi Dejnece
i wujkowi Piotrkowi ? praktykantowi na neurochirurgii w Centrum Zdrowia Dziecka w 1987 roku

Siedzę cichutko w Twoim domu,
a Ty się z pościelą krzątasz.
Nie wyżalę się byle komu,
gdy myślę o moich Piotrkach.

Przygnał tu mnie dziś wiatr tęsknoty,
mijały mnie cztery samochody Próchenków i Raków,
gdy marzę, że mi Piotrek niebo otworzy złote
w chwili przechylenia przez Wszechmogącego dźwigni czasu.

Przyszłam tu dzisiaj na chwilę
uśmiechnąć się do Twoich myśli
i z mym oczekiwaniem się nie mylę,
bo Twoje serce jest czyste.

Powrócę stąd do siebie,
Gdy jako zabłąkana owieczka szukam drogi.
Tylu rzeczy jeszcze nie wiem.
Czy zaległe prace domowe odrobię?

                                           Pt. 25.10.2019 16:54
                                           pokĂłj Julki w domu babci Waci

Czytany: 133 razy

R E K L A M A

=>