mroczne nieszczęście


znowu spojrzenie krzyczy
gdy kara widzi cierpienie
nieszczęście zwodniczej zemsty
płacze niczym szalona porażka upadku

ucieka kara kruka
samotny los musi cierpieć
gdyż martwe niczym ogień spojrzenie
mrocznego nieszczęścia dotyka winę

szybko kpię ze snów krwawego cierpienia
a ciała krzyczą niczym zdradziecka krew czarnej nocy
i śni o porażce grzechu głód
musi płonąć nieszczęście

bezradna czeluść kłamie
pluje na spojrzenie
tu cierpi ogień
widzę chorą ciemność

Czytany: 31 razy

R E K L A M A

Inne wiersze tego autora...
Znaleziono łącznie : 7

Mateusz Polak - chore słońce umiera
Mateusz Polak - mroczne nieszczęście
Mateusz Polak - niecierpliwa pasja
Mateusz Polak - o chorej ciemności
Mateusz Polak - oddech
Mateusz Polak - słuszna kara
Mateusz Polak - Wspomnienie Twoich ust