Nie zapomniałam
Nie zapomniałam tego, co było,
choć czas ślad niszczy, wypala pustkę,
zabarwia to, co w szarości mokło,
nakłania myśli do wielu ustępstw.

Powoli uczę się, jak zaistnieć
w czasie, przestrzeni dzisiaj dostępnej.
W zgorzkniałych myślach nie chcę zamieszkać,
oddychać pragnę słońcem wciąż jeszcze.

Nie pragnę grzęznąć w rozpatrywaniu,
co było dobre, co nie tak poszło.
Niedopowiedzeń historia padła,
niezrozumiałą zabrała oschłość.

Gloryfikować złudy już nie chcę.
Jak żyć, wybiera każdy dla siebie,
narzucić tego innym się nie da.
Swą wolą każdy przystawia pieczęć.

Pomimo wszystko tkliwością plączę
słowa i myśli, dając tym zgodę
na zatrzymanie światła i ciepła,
na pamiętanie tego, co dobre.

28.01.2019 r.

Maria Polak (Maryla)

Czytany: 67 razy

R E K L A M A

=>