Suszymy ząbki w uśmiechu.


Ząbki
przecież po to posiadamy...
By śnieżną bielą
dodały uroku.
Gdy mieszczą się
w uśmiechu,
zachwycamy.
Od ognistych uczuć
są o pół kroku.

Widząc twój uśmiech,
raduje mi się serce.
To takie sympatyczne
i całkiem wspaniałe!
Chciałbym wciąż widzieć
i jeszcze, jeszcze!
Marzę, by ząbki
pieszczotą kąsały.

Aż złączą się ząbki
i wargi w przytuleniu.
Spijać będziemy
miód radości,
aż wpłynie do serca.
Nie zawsze uśmiech
w pocałunek się zmienia...
Ósmy cud świata,
gdy suszą do siebie ząbki
mężczyzna i kobieta.


Oskar Wizard

Czytany: 8 razy

=>
Wierszy tego autora: