Rozlane mleko.


Wrast z narastającym wiekiem...
Narasta w nas żal, za rozlanym mlekiem.
Bo chociaż lata uczą mądrości...
Było w tym życiu za mało czułości.

Gdybyż mieć tą wiedzę, a tamte lata...
Nostalgia uśmiech pod dywan zamiata.
Zegary niestety, są nieubłagane.
Nie wróci więcej, co zostało rozlane.

Można tak wzdychać przez resztę życia...
Albo też wziąć się do mleka zmycia...
Pozbierać spokojnie szkło rozbite...
Są nowe cele, jeszcze nie zdobyte!


Oskar Wizard



Czytany: 51 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: