a we mnie jest wiosna




we mnie jest wiosna chociaż przemijanie
wpycha usilnie w życia jesień cicho
wylewa krople tkane z rozczarowań
całus na wargach składa wbrew mnie siłą

chcę się zagubić w gąszczu barw i światła
serce kształtować pyłem gwiazd najczystszych
słów ołowianych nie znać i nie słyszeć
bez gorzkich doznań otwierając myśli

żyć pragnę z uczuć zachwytów i ciepła
ze świtem słyszeć kryształowe nuty
nadziei która gdzieś na horyzoncie
rumieńce czasu nieustannie liczy

Czytany: 114 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: