chwila (odejść w niepamięć...)




odejść w niepamięć tak po prostu
chwila zbyt szybko nie zamierza
chce się rozzłocić rozpogodzić
razem ze słońcem złotem śpiewać

pąki nieśmiałe świeżych liści
gładzić nadzieją przyszłych racji
zaznaczyć siebie aurą ciepłą
w kroplach łez nie dać się zatracić

pustki nikt nie chce dróg donikąd
chwila więc trzyma się pewności
że w swej naturze jest zbawienna
siłę emocji sobą wnosi

pokornie chylę się przyjmując
chwilę z okruchem małym nieba
w niej słowa mają ważne miejsce
a czas przenosi mnie w marzenia

Czytany: 105 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: