Całkiem spokojnie


Ziemia i tak kręci się szybko
więc całkiem spokojnie
wszystko zatacza koło,
a świat spieszy się zawsze.

Wiem, dlatego linia czasu
jako prosta od narodzin do śmierci
między cyklami w przemijaniu
uczy kochania chwili.

Myślę, że tak pęcznieją ziarna
słów zarumienionych ze wstydu
w być albo nie być człowieka,
co ciągle ma mało czasu.

Aleksandra Baltissen

Czytany: 329 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: