Pożeglujmy ...




Pożeglujmy
w serce ciszy….
gdzie niejedno
się usłyszy…

W posrebrzałych
czasem włosach,
tak jak w zboża
ciężkich kłosach

chcę odnaleźć
dobro, mądrość,
znak nadziei,
czaru zgodność…

Może zabrzmi
śpiew syreni,
by rokruszyć
moc kamieni?

Czytany: 148 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: