"Kroczący czas"


Kroczący czas
Ten wiersz dedykuję Staszkowi Markiewiczowi, Panu Michałowi Czai, Panu profesorowi Krzysztofowi Koehlerowi, Krzysztofowi Babiczowi, wujkowi Zdzichowi Beniowi OFM Conv., Patrickowi Dunne, Panu Jackowi Żurkowi

Czas stoi w miejscu,
choć zegar ciągle minuty odmierza.
Wierzę, że jutro będzie jeszcze lepsze,
innego wyjścia chyba jutro nie ma.

Czas nagle zamarł,
chyląc głowę przed Historii Zegarmistrzem
i tutaj dopiero zaczyna się dramat,
gdy zaklejonej koperty na ten adres nie wyślesz.

Czas, ach już nie wróci,
choć słońce znów wstaje zza widnokręgu.
Czy lepiej dzisiaj tęsknić krócej
za wiecznym, nie mającym celu włóczęgą?

Czas może być równy miłości,
więc nie przekształcajmy go w czas nienawiści
i zechciejmy wyraz oczu dostrzec
tego, kto nas minął, nie nam się przyśnił.
                                                             Ndz. 25.05.2014 11:54
                                                            Kolonia Golice my room next to the bed

Czytany: 107 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: