poświecenie




moje odczucie
„poświęcenia” Tischnera


poświęcenie to takie działanie
gdy lecą do kwiatów motyle
i muszą poświęcić własne szczęście
będąc w rozkosznej bezsile
nie mogą się nim zajmować
bo cele prowadzą je ważniejsze
choć nie doczekają wiosny
kwiaty dają im wytchnienie
nie chodzi o zapomnienie
bo przecież muszą zapomnieć
o złożonym darze
na ołtarzu nowego kwiatów życia
złożyły dar ale go nie mają
poświęcają swoje szczęście
dając nowe życie
choć jest niemo nie jest ponuro
Boga to sprawa z niego płynie wyzwolenie
choć niebo przysłonięte czasem chmurą
pochyli się nad niezbadaną życia naturą

Czytany: 87 razy

=>
Wierszy tego autora: