Gdy odejdziesz...


Kiedy już cię nie będzie
zawsze pozostanie ślad
wspomnień cudnych o tobie
nagromadzonych od lat.

Pozostanie smak twych ust
nigdy nie zapomniany,
bez końca w moich myślach
tak bardzo pożądany.

Łzy również pozostaną
często niespodziewane,
ale na twe wspomnienie
będą wciąż wylewane.

No i ja pozostanę
samotny w wielkim świecie,
będę cierpliwie czekał
aż w końcu... mnie zamiecie.

Mirosław Sokół
Wilkolak1003
8.05.2015

Autor : mirek.sokol@interia.pl

Czytany: 145 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: