Patrząc na ludzi


Lubię na ludzkie spoglądać życie,
czegoś się uczę patrząc tak skrycie.
W każdym człowieku dostrzec coś umiem,
chociaż nie zawsze ludzi rozumiem.

Widzę w ich twarzach emocje różne,
są pozytywne, są też i próżne.
Najczęściej czoła mają zmarszczone,
bo myśli pewnie mocno skłębione.

Problemy gonią ich bezustannie,
aż strach pomyśleć co im się stanie.
Fajnie, gdy ludzie się uśmiechają,
pogody ducha moc w sobie mają.

Gdy są radośni, zadowoleni,
wtedy w ich życiu nie ma złych cieni.
Najbardziej lubię, gdy się kochają,
kiedy nawzajem się wspomagają.

26.08.2014

Autor ; mirek.sokol@interia.pl

Czytany: 416 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: