"Pocztówka z neurochirurgii" (11)


Pocztówka z neurochirurgii (11)
Ten wiersz dedykuję wujkowi Piotrkowi, praktykantowi na neurochirurgii w 1987 roku

Z serca Twego, mego biło ciepło.
Piękna muzyka nam w duszach grała.
Małym, niewinnym byłam dzieckiem.
Później mi przyśpieszono dojrzewanie…

Znalazły się podłe Judasze
dławiące wielkość Świętego Piotra.
Co to wszystko miało znaczyć?
Jak Twoje serce we mnie wrosło!

Czasem wspominam święte chodaki,
co sunęły szpitalną podłogą.
Serce czyste w tobie mogłam zobaczyć.
Pragnienia dziecięce tyle mogą!

W sercu moim się zapisałeś.
Bardzo chcę Cię spotkać w niebie.,
tymczasem muszę iść już dalej,
wśród innych korytarzy wielu.
                            Czw. 19.12.2013 9.02
                               Jelonki near the desk

Czytany: 97 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: