Tracić kochając...


Szlochając tracić, pustkę obejmować,
bo kiedy ciałem jesteś daleko,
to nie pomoże krzyczeć: Boże prowadź!
Gdy miłość znikła za siódmą rzeką.

Głodować, nie pić, w pustyni domostwa,
szaleć z rozpaczy, aż cztery ściany
płaczą i krzyczą: Byłaś tu, pozostań!
Nie ma śladu po sercu kochanym...

Czytany: 328 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: