Na ścieżkach życia


Jest taka dobroć, która poraża
wtedy jaśnieje jak w niebie słońce,
bo przecież wszystko może się zdarzyć
i przerwać życie takie nużące.

Takie męczące, takie okrutne,
tak obojętnie ludzie biegają,
tak bardzo dzisiaj bywają smutni,
wiele radości również nie mając.

Żagla brakuje oraz sternika
tylko poezja nam dziś zostaje,
kiedy otwierasz usta do krzyku,
wiedz że się chlebem dzisiaj nie najesz.

Czytany: 254 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: