Jak życ dalej
wspomnień zawiłe koleje
do serca pomników prowadzą
tam wszystkie pamiątki
sumień ludzkich,niczym
blizny na ciele zostają
na kroku każdym
potykam się i padam
na ślady historii naszej
zarośniętej trawą i perzem
obyczajów,tradycji powolny upadek
gdzież ogrodnik jest
pytają się milczące usta
jakież jego imię,
przypomniec nie mogę
czymże jest teraz
brzozowy samotny krzyż
wśród trotuarów,
alei-lśniących aut pełnych
jak do nas przemawia
gdy dżwięku srebra nie słychac
jak życ dalej
jak umierac...teraz

Czytany: 803 razy

R E K L A M A

=>