Teatr


akt pierwszy
o życiu.

pantomimą malowane
westchnienie obłoków.
ich praca, piecza,
hałas.

akt drugi
o miłość.

przy podnoszonej kurtynie
jak tańcu lalek
w pląsach świateł
posuwistych i wymownych
jak droga do matczynej Itaki.

za kurtyna jak mgła
snuje się ciało.
to reżyser
rozdziela kwiaty,
słońce,
uczy wstydu,
rozsypuje po scenie
marzenia.

akt trzeci
ostatni

powtarzające się powroty
do aktu
pierwszego i drugiego.
potem
do szatni teatru
jak do sieni
w następne zdarzenia

w nadziei
że ta sztuka
co nieco odmieni.

Czytany: 818 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: