Srebrne wesele


wróćmy do czasu,
który był z nami.
wróćmy do raju,
który nam świecił.
plony i uśmiech
jak kwiaty kwitną
teraz płaczą i więdną
ale nie na wieki
bo przyjdzie dzień
co ma dwa słońca
jedno jak nieskończoność
drugie jak wnuk
wróci się czas jak życie
wszystko jest twoje i moje
kamienie, jak niepodobne głazy
szorstkie ale spokojne
pszczoły kwiatów spragnione
orzechy twarde nad życie
nasze dłonie ciepłe
od nowa jak przy ołtarzu
staniemy na progu
jak przed życiem

      
                           

Czytany: 4282 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: