Smutek pożegnań
Na cmentarzu- w mieście umarłych
Las krzyĹźy na marmurowych pomnikach,
Tabliczki nie na drzwiach, a na grobach,
A wielkie miasto tonie w wieczystych snach.

Zamienili na grobowce, pomniki-
Domy, pracę, ludzkie tęsknoty i sny,
Jak dzień, tak noc- miasto zalega cisza,
Pusta pomiędzy grobami droga wciąż.

Zapalam znicze, bo   ogień oczyszcza,
Oświetla drogę do Niebios, ku Bogu,
Ludzie Ĺźyli jak my, a teraz ich nie ma,
Odeszli w inny czas- nieznaną drogą.

A w powietrzu wisi smutek pożegnań,
Na zawsze, już do końca, zamkniętych drzwi,
Choć czasem brakuje spełnionych treści,
Może kilku słów, a może kilku chwil.

Czytany: 110 razy

R E K L A M A

=>