Rysunki
W świecie rysowanych twarzy, portretów-
Nie widać marzeń, prawdziwego życia,
Kreskami tworzysz: całość, tło obrazu,
Zarys postaci, dokładne odbicie.
Nikt nie nazywa fałszu po imieniu,
Fałszywe bywają ruchy ołówka,
Nie zobaczysz tajemnicy istnienia,
Z rysowanych oczu wyziera pustka.
Razem z rysunkiem twĂłrca jest jak w klatce,
Zamkniętej na głucho, pustej i ciemnej,
Czuje- jak ból zęba, ćmiący i długi-
Niemoc, trudno rysować wnętrze ludzkie.
Samotne dni, godziny na kanapie,
Ach, uwieczniać wciąż te twarze bez wyrazu,
Jak tu uchwycić naturę człowieka?
To zadanie bez końca i początku!
Nie zostanie wyjaśniona zagadka:
Czy rysownik nie był wielkim artystą,
Czy modele, które chciały pozować,
Miały wewnątrz tylko nicość i pustkę?


Czytany: 87 razy

R E K L A M A

=>