Czerwone róże


Osypują płatki
zamienione w motyle
by lekkie suknie
wiatr użyczał codzienności.

W refleksyjnych strojach
są jak emigrantki
znoszące trud chwili
stęsknione w domach.

Świadome losu
sięgają nieba
piękne rozmiarem dzieła
powpinane do czasu.

Uściskiem serdecznym
pełne emocji i wyznań
zdobią przestrzeń
wymiarem duchowym.

Aleksandra Baltissen

Czytany: 556 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: