Język polski


Na wietrze drżący
krzepki mój język
skrzydłami gwary
pozwala, by śpiewał słowik.

Mieszka w duszy
kąpany w niebie,
po świecie druh wędrówki
w mej piersi i chlebie.

Snopem jasnym
w treści myśli i czynów,
na nutę polską snem słodkim
archanioł orłów.

Zawsze wzrusza
konturem biało-czerwonym,
w piersi człowieka
darem matki i ojca świętym.

Aleksandra Baltissen

Czytany: 2805 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: