Włos cierpliwości





Tak jak magnes przyciąga żelazo
tak cierpliwość przyciąga zwycięstwo
czasem drzemie ona w fotelu
jak babcia co niewiele już pamięta
wokół niej dziś nikogo nie ma
a ona lubi gości nie tylko od święta
może ten fotel jest nazbyt różowy
komu cierpliwość jest dzisiaj bliska
ciężka muzyka w głowach buzuje
nuży ich szybko droga śliska
mimo ciernia w bosej stopie
cierpliwość przykład bierze z drzewa
wśród burz i chłodnych wichrów
ona na liściach melodię życia śpiewa
czy chcesz by ona zamilkła
jak słowo w pyszczku ryby
i tylko chwilkę chwieje się jej los
bo choć na włosku chwieje się ten głos
cierpliwość to skarb który zawsze
podąża za tym kto klucz do niej posiada.

Czytany: 155 razy

Przed umieszczeniem wiersza należy się zalogować.
Uzytkownik: Haslo:
Nie masz konta ?
Zarejestruj się


=>
Wierszy tego autora: