Wiosno!
Zabierz dotkliwy chłód wieczorów,
pająki smutków, zastój marzeń;
śmiechem poranki udekoruj,
pochmurne myśli pod stół zamieć

niech nostalgiami tu nie śmiecą.
Ze wstążką wiersza daruj bukiet,
pozwól rozzłocić się już mleczom
od codzienności zgrzebnej uciec

chociaż na chwilę. Z wiatrem przywiej
nadzieję słońcem podlewaną.
Miłością otul mnie troskliwie,
módl się zielenią
co dzień rano.

8.03.2014 r.

Czytany: 413 razy

R E K L A M A

=>