=>

Kromka chleba





Ciężko jest przetrwać
w dżungli kamiennych manekinów
w płytkiej lagunie
pośród wygłodzonych rekinów

otwierając drzwi serca
dłonią jak śnieg czystą
biorąc pod skrzydła
każdą duszę nawet nieczystą

padam na twarz
tym co chodzą za swym cieniem
podnoszę ich powieki
dobrego uczynku promieniem

jeszcze ciągle się uśmiecham
rozdaję kromki chleba
inni się ze mnie śmieją
ale we mnie jest taka potrzeba.