Zdjęcie


Przede mną wielka pusta dziura,
a za plecami - liczne wczoraj
wsiąkają w przeszłość, marzną w urnach
i zapomnieniu wznoszą toast.


Bo w gruncie rzeczy nic już nie ma.
Przebyte szlaki się wytarły,
jak kawał blichtru, mdławy pean
wygłasi nicość w końcu marnym.


We mgle znikają wszystkie może,
znaczenie tracą byłe przecież,
bo wody z mórz nie wrócą do rzek.
Tak trudno być już tylko zdjęciem.


A było wcześniej tyle szczęścia
mieszkało w kiedyś żółtych umbrach
lecz smak już dawno stąd odleciał
i zgubił w locie wszystkie jutra.


-A.G./28.07.10./Marseille

Czytany: 425 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: